Παρασκευή, 23 Ιουνίου 2017

Εισπρακτικές και κοινωνική σαπίλα.

του Γιάννη Αθανασιάδη
  

"Εργάζονται" με συμβάσεις ενός και δυο μηνών.

Πιέζονται για να είναι πιο "πειστικοί" και επίμονοι απέναντί σε άγνωστους ανθρώπους οφειλέτες, ακόμα κι αν αυτοί δηλώνουν άνεργοι, κατεστραμμένοι ή ασθενείς.

Πληρώνονται με το βασικό και εκπαιδεύονται για να γίνουν ανάλγητοι και κυνικοί απέναντί σε συνανθρώπους τους.

Νέα παιδιά φοιτητές αλλά και πτυχιούχοι μη βρίσκοντας εργασία, καταλήγουν στον κοινωνικό κανιβαλισμό των εισπρακτικών.

Κάποιοι δεν αντέχουν και παραιτούνται.

Κάποιοι συνηθίζουν και σταδιακά εκμαυλίζονται, στην λογική του: "Ο θάνατός σου, η ζωή μου".

Οι εισπρακτικές αποτελούν την κορυφή της πυραμίδας της νεοφιλελεύθερης εισβολής, που χωρίζει τους σκλάβους, σε δήμιους και θύματα.

Ακολουθούν πολλά παρόμοιου χαρακτήρα επαγγέλματα που ακουμπούν όλο το φάσμα των εργαζομένων.

Από τους δημόσιους μέχρι τους ιδιωτικούς.

Αυτοί οι άνθρωποι, κομμάτια της εργατικής τάξης, κακοπληρωμένοι ή μη, ανήκουν στους εχθρούς του λαού, στους οποίους με δουλοπρεπή ανεκτικότητα προσφέρουν την εργασία τους.

Ελα τώρα και μίλα μου για ταξική αλληλεγγύη στους δύσμοιρους εργάτες των εισπρακτικών εταιρειών!!!

Αδέρφια πρέπει να κατανοήσουμε ότι έχει χαθεί κάθε ιδεολογικό επίχρισμα. Αυτό που διεκδικούμε πλέον δεν είναι το "ιδανικό".

Αυτό που διεκδικούμε είναι να διασωθούν, οι βασικές ανθρώπινες αξίες, της ηθικής και της αλληλεγγύης.

Να διακόψουμε την αλματώδη επέλαση της σήψης που με λοιμώδη διαδικασία επεκτείνεται σε όλα τα στρώματα της κοινωνίας.

Αυτοί που παλιότερα ήταν οι κατάπτυστοι δακτυλοδεικτούμενοι του λαού, σήμερα καθορίζουν τους όρους κοινωνικής μας διαβίωσης.

Και το λέω συνειδητά και έχοντας επίγνωση κάθε φωνήεντος και συμφώνου που αναφέρω, "Θάνατος στους τοκογλύφους"!







Δευτέρα, 5 Ιουνίου 2017

Αν στην εποχή του Δον Κιχώτη υπήρχε facebook!

του Γιάννη Αθανασιάδη
 

Αν στην εποχή του Δον Κιχώτη υπήρχε facebook, μετά την επική μάχη του με τους ανεμόμυλους, θα ανέβαζε ποστ, με φώτο τον ίδιο, με διαλυμένη πανοπλία, σπασμένο κοντάρι και εμφανείς μώλωπες και κατάγματα, με λεζάντα : "Παραμένω πιστός στον αγώνα, παρά την δολοφονική επίθεση που δέχθηκα από τις δυνάμεις του σκότους τις οποίες αντιμετώπισα με ηρωισμό"!

Φυσικά με την Δουλτσινέα ταγκαρισμένη .

Από κάτω χιλιάδες λάικς και σχόλια του στυλ:

"Κράτα γερά"!

"Μαζί σου στον αγώνα"

"Αυτές οι καρδούλες για σένα"

"Love κιχωτάκη μου".

"Θάνατος στους σκοτεινούς φασιστοδράκους"

κλπ κλπ

Όμως ο Δον Κιχώτης του 1600 ήταν τουλάχιστον ειλικρινής διότι προέβαλε την φαντασία του πάνω στην πραγματικότητα και πίστευε ότι ίσχυε. Και είχε ειλικρινή σκοπό να κερδίσει την Δουλτσινέα!

Κάτι πονηρούληδες "δον Κιχώτες" του σήμερα, σκουντουφλανε στο "πατάκι" της εξώπορτας, σαβουριαζονται στο "πλατύσκαλο", μετατρέπουν την πραγματικότητα σε ότι φαντάζονται και ανεβάζουν αγωνιστικές φώτο με μώλωπες και ράμματα παραμένοντας κι αυτοί πιστοί και απτόητοι -τάχα μου- "αγωνιστές" κατά των σκοτεινών δυνάμεων που τους "επιτέθηκαν".

Σαντσο Παντσα θα βρουν μπόλικους για να το πιστοποιήσουν.

Και νααα τα λάικς από κάτω. Και νάαα τα σχόλια, "λεβέντη μου" - "μαζί σου", "θα νικήσουμε" και άλλα πολλά ηρωικά!

Ζούμε στην εποχή που η "Δουλτσινέα" είναι η αφορμή για αυτοπροβολή και παραγοντισμούς, και η μάχη με τους "ανεμόμυλους" δεν είναι τουλάχιστον ειλικρινής, αλλά στημένη και σκηνοθετημένη.

Χαιρετώ τους ανεμόμυλους και τα ... "πλατύσκαλα".



Πολιτική ορθότητα και ευνουχισμός του λαϊκού αυθορμητισμού.

του Γιάννη Αθανασιάδη
 

Από την αρχαιότητα μέχρι σήμερα, σε αυτήν την χώρα τουλάχιστον, ο απλός λαός, τα καταπιεσμένα στρώματα του, συνήθιζαν να διακωμωδούν και να σαρκάζουν τους καταπιεστές με αυθόρμητους χαρακτηρισμούς που εστιαζόντουσαν και στα προσωπικά ελαττώματα και τις σωματικές ατέλειες τους.
 
Διότι μπορεί να μην είχαν τα πολιτικά εφόδια να αντιμετωπίσουν την καταπίεσή τους αλλά συναισθηματικά, με τον τρόπο αυτό, ανταπέδιδαν την βία που δεχόντουσαν είτε πνευματική, είτε σωματική.

Από τον Αριστοφάνη μέχρι τους καραγκιοζοπαίχτες και τις επιθεωρήσεις, η λαϊκή σάτυρα στοχοποιούσε την όποια εξουσία ή "διασημότητα", επικεντρωμένη στις ατέλειες τους, διογκώνοντας τες και χρησιμοποιόντας σκληρούς και "απρεπείς" χαρακτηρισμούς.

Το "μέτρο" λειτουργούσε αυτοματισμένα στην κοινωνική συνείδηση και δεν χρειαζόταν παρέμβαση των πολιτικώς ορθών, με κάποιας μορφής λογοκρισία. Αυτό ήταν δουλειά των εξουσιαστών.

Σήμερα με εντυπωσιάζει το γεγονός πως άνθρωποι προοδευτικοί και προερχόμενοι από αυτά ακριβώς τα ταξικά στρώματα επιτίθενται στον "μη ορθό" αυθορμητισμό απλών ανθρώπων κατατάσσοντας τους στον άλφα η τον βήτα ιδεολογικό χώρο!

Είναι σαφές ότι δεν αναφέρομαι στους ενταγμένους και υποκινούμενους ούγκανους του φασιστικού χώρου.

Εν ολίγοις άνθρωποι απλοί, που αποτελούν αν θέλετε και το υπόστρωμα της όποιας κινητοποίησης του λαού ενάντια στο καθεστώς, που τολμούν να εκφράζονται αυθόρμητα, δέχονται ένα κύμα "πολιτικής ορθότητας", από τους δήθεν πρωτοπόρους της πολιτικής και κοινωνικής πάλης!

Μη βρίζεις τον νεκρό Μητσοτάκη. Γίνεσαι "ιερόσυλος"

Μην εκφράζεσαι απρεπώς στον παραπληγικό Σόιμπλε. Γίνεσαι ρατσιστής.

Μην "ξεφωνίζεις" τους συμβολαιογράφους των πλειστηριασμών. Γίνεσαι τραμπούκος.

Μην αντιστέκεσαι στους ελεγκτές των εισιτηρίων όταν πιάνουν και διαπομπεύουν ανθρώπους που το ενάμισι ευρώ είναι υστέρημα. Γίνεσαι απολίτιστος.

Μην ανοίγεις τις μπάρες στα διόδια να περνά ο "φυλακισμένος" των πόλεων ελεύθερα. Γίνεσαι τρομοκράτης.

Μην προσπαθείς να μπουκάρεις στο μπουρδέλο. Γίνεσαι όχλος!

Αδέρφια!!!

Έτσι όπως το πάμε, ανατροπή θα κάνουμε, χορεύοντας τσιγκολελέτα στις παιδικές χαρές, με εποπτεία Γερμανών παιδοψυχολόγων.


Πλειστηριασμοί: Σύλλογος ή... δωσίλογος;

του Γιάννη Αθανασιάδη
 

Το Δ.Σ του Συμβολαιογραφικού Συλλόγου Εφετείων Αθηνών - Πειραιώς - Αιγαίου και Δωδεκανήσων, με ανακοίνωση προς όλα τα μέλη του, που υπογράφει ο πρόεδρός του Γεώργιος Ρούσκας, αγιοποιεί το θεάρεστο έργο των πλειστηριασμών, ενώ καλεί σε νομιμοφροσύνη και εφαρμογή της τάξης, το κίνημα κατά των πλειστηριασμών!

Με απίστευτες αιτιάσεις (από στήριξη της διατροφής σε χωρισμένες οικογένειες, μέχρι τους απλήρωτους μισθούς εργαζομένων) και επικαλούμενο την «Δημοκρατία», προσπαθεί να ωραιοποιήσει την λογική του μαυραγοριτισμού και της λεηλασίας της περιουσίας του λαού.

Αδιαφορώντας γιατί και πώς οδηγήθηκαν εκατοντάδες χιλιάδες συμπολίτες μας σε αδυναμία πληρωμής των χρεών τους προς κράτος, τράπεζες και ταμεία, υπερασπίζεται την... «δουλειά» των συμβολαιογράφων ως εκτελεστικών οργάνων, ενός ξεπουλημένου στους κάθε λογής τοκογλύφους, θεσμικού συστήματος.

Μέμφεται τους «πολύ λίγους» -όπως αναφέρεται- συμβολαιογράφους, που ζητούν οριστική αποχή από τους πλειστηριασμούς!

Τονίζοντας (και με πονηρό τρόπο εκβιάζοντας τα μέλη του συλλόγου), ότι αν δεν την κάνουν αυτοί την δουλειά, θα την κάνουν κάποιοι άλλοι!!!

Τέλος, αποπειράται να εκφοβίσει τους συναφείς κλάδους (δικηγόρους, δικαστικούς κλπ), διερωτώμενο «ποιος έχει άραγε σειρά;»

Η ντροπή είναι μια πεθαμένη έννοια στους δημόσιους «λειτουργούς» τύπου Ρούσκα και του σιναφιού του.

Διαλέξατε στρατόπεδο!

Είστε εσείς και απέναντί σας ο λαός!

Το πλήρες κείμενο της ανακοίνωσης του Δ.Σ. που αναρτήθηκε στην ιστοσελίδα του συλλόγου θα το δείτε (εδώ).



Είναι κάτι μέρες που ξεφεύγεις

του Γιάννη Αθανασιάδη


Είναι κάτι μέρες που κοιτάς γύρω σου και λες:

Δεν υπάρχει ελπίδα!

Δεν μπορεί να μην αντιλαμβάνονται το προφανές!

Δεν γίνεται να βιώνουν αυτή την ξεφτίλα και την εξαθλίωση και να νομίζουν ότι έρχεται Σαββατοκύριακο!

Δεν μπορεί 2 εκατομμύρια άνεργοι να μην ανιχνεύονται σε ένα σύνολο 4,5 εκ. εργατικού δυναμικού!

Είναι ακατανόητο 5 περίπου εκατομμύρια στο όριο της φτώχειας και κάτω από αυτό, να σου ανεβάζουν ευτυχισμένες καρδούλες και λουλουδάκια στο διαδίκτυο και να αναφέρονται σε τηλεοπτικά ριάλιτι!

Παίρνουν το σπίτι του διπλανού και τον πετάνε στο δρόμο κι αντί να τρέξουν να συμπαρασταθούν κρύβονται πίσω από τις γρίλιες ψιθυρίζοντας "ευτυχώς δεν ήρθε ακόμα η σειρά μας".

Άνθρωποι μοιρολατρικά τρώνε από τα σκουπίδια αντί να έχουν πάρει "τα όπλα"

Είναι κάτι μέρες που ξεφεύγεις και θες να "σφάξεις τον γιο της πλύστρας"!



Σάββατο, 13 Μαΐου 2017

Η ελευθεριά δεν χορηγείται ως επίδομα...

του Γιάννη Αθανασιάδη
 

HOMO EPIDOMATICUS

Μια νέα ιστορική περίοδος που το πρωτοπόρο Ελληνικό dna, αλλάζει την εξελικτική πορεία του ανθρώπινου είδους, έχει ήδη ξημερώσει.

Από το τέλος του 20ου αιώνα μέχρι τις μέρες μας, βαθμηδόν και με αξιοθαύμαστη εξάπλωση στον Γεωγραφικό χώρο που ζει το συγκεκριμένο ανθρώπινο είδος, συντελείται μια "Μοναδική" σε εύρος εξέλιξη, στα κοινωνικα χαρακτηριστικά,του ανθρώπου.

Ξεπεράστηκε κάθε απαρχαιωμένο μοντέλο παραγωγικής ανάπτυξης, κάθε οπισθοδρομική λογική κοινωνιών που ζουν από τους "καρπούς" της μέχρι τώρα παραγωγικής διαδικασίας.

Ο Ελληνας δεν χρειάζεται πλέον να παράγει!!!

Η περιούσια αυτή φυλή μετεξέλιξε τον homo sapiens, μεταλλάσσοντας τον στο νέο πρωτοπόρο, ένδοξο είδος του homo epidomaticus, το οποίο μέλλει να εξαπλωθεί σε ολόκληρη την ανθρωπότητα!

Ναι αδέρφια από αυτήν την γωνιά του πλανήτη ξεκινάει το ΝΕΟ και πάλι!

Μετά την πολιτική, τις επιστήμες και τους φιλόσοφους, έμελλε σε αυτόν το λαό να αναδείξει στην ανθρωπότητα, τους "επιδοματίες"!

Ένας λαός, που έχει αναπτύξει κάθε αποχρώσα έκφανση επιδοματικής διαβίωσης.

Κοινωνικά, αγροτικά, εκπαιδευτικά και δεκάδες άλλα είδη επιδομάτων.

Επιδόματα φτώχειας, εργασία που το μόνο που παράγει ειναι η απορρόφηση επιδόματος!

Κατακτήσαμε το κορυφαίο επίπεδο της ... επιδοματικής  λειτουργίας  του εγκεφάλου!

Αυτός ειναι ο υπέροχος πρωτοπόρος λαός των επιδοματιών.

Μόνο που ... η ελευθεριά δεν χορηγείται ως επίδομα...

"Παρτιώτες."

του Γιάννη Αθανασιάδη
 


Ατομιστές, εσώκλειστοι, διαμερισματοποιημένοι!
Ιδιοτελείς, μνησίκακοι και συμφεροντολόγοι.
Αυτιστικοί της ιδεοληψίας τους, κοινωνικα αμόρφωτοι και υπερόπτες.
Μοιρολάτρες, εθελόδουλοι, που βαφτίζουν την υποταγή τους "ρεαλισμό".
Θρασύδειλα κτήνη που γλύφουν τους ισχυρούς και λιντσάρουν  τους αδύναμους.
Άνθρωποι "δηθενάκηδες" που πουλάνε την συνείδηση τους και τον συνάνθρωπο τους, για δυο δεκάρες παραπάνω!
Άνθρωποι που δεν μοιράζονται ούτε το χαμόγελό τους!!

Αυτοί οι άνθρωποι δεν μπορούν να σου μιλούν για πατρίδα!!!
Δεν είναι "συμβατοί"!

Με δυο λόγια,

Όποιος αγαπά την πατρίδα του δεν μπορεί να εκμεταλεύεται το λαό της.
Ο πραγματικός πατριώτης ξέρει πρώτα απ' όλα να μοιράζεται.
Να δίνει την ζωή του για την ελευθερία και την υπεράσπιση των καταπιεσμένων.
Δεν μπορείς να έχεις ελεύθερη πατρίδα με σκλάβο το λαό!
Ένας πατριώτης δεν μπορεί να αγωνίζεται για την "πάρτη" του κι όχι για τον λαό του.
Για τον ίδιο λόγο δεν μπορεί να λέει ότι είναι πατριώτης και να μην επιδιώκει, ελεύθερες πατρίδες για τους άλλους λαούς.

Είναι τρόπος σκέψης και ήθος ζωής.
Να ξέρουμε τι λέμε.

Το νου σας στους "επαγγελματίες" πολιτικούς.

του Γιάννη Αθανασιάδη
 

Όπως σε κάθε "αξιοπρεπή" "εγκληματική" συμμορία για να γίνεις μέλος πρέπει να περάσεις από την δοκιμασία να σκοτώσεις  κάποιον, διότι με αυτόν τον τρόπο γίνεσαι συνένοχος και θα εξασφαλίσουν ότι θα είσαι υπάκουος και δεν θα μιλήσεις γι αυτήν. Έτσι και η Ευρωπαϊκή συμμορία δέχεται στους κόλπους της τους εκάστοτε πολιτικούς του συστήματος.

Όσο κι άν παριστάνουν τους "αριστερούς", τους φιλολαϊκούς και κάποιοι τους "επαναστάτες", όλοι αυτοί οι "πολιτικοί", δεν ειναι τίποτα άλλο παρά μια εγκληματική συμμορία με διαπιστευτήρια την συνενοχή τους και εξασφαλισμένη την "ομερτά".

Αν υπάρχει ελπίδα αυτή εκπορεύεται από τους απλούς "κανονικούς" ανθρώπους του λαού και την ανιδιοτελή συμμετοχή τους στα κοινά.

Το πρώτο βήμα για να διολισθήσεις στην πρώτη κατηγορία, ειναι να γίνεις η να επιδιώκεις να γίνεις, επαγγελματικό κομματικό στέλεχος.

Δυστυχώς αδέρφια.

Το νου σας στους "επαγγελματίες".

Φόνοι και λιντσαρίσματα, για ένα "άθλημα"!

του Γιάννη Αθανασιάδη
 

Αυτό που λέμε χειραγώγηση της κοινής γνώμης με ψευδή προπαγάνδα και "εικονική" πραγματικότητα.
Μόχλευση του λαϊκού αισθήματος με υπερβολές και ψέματα προς την μια η την άλλη ομάδα πολιτών. Εμφυλιοπολεμικού χαρακτήρα ανακοινώσεις.
Διαπλοκή, μίζες, διαφθορά, οικονομική εκμετάλλευση και ευνοιοκρατία.
Εξάρτηση, γλύψιμο και δουλοπρέπεια στην εκάστοτε οικονομική εξουσία.

Προβατοποίηση!!!

Αυτά όλα δεν είναι ανακάλυψη του νεοφιλελευθερισμού.

Εφαρμόστηκαν και εφαρμόζονται στο χώρο του πιο λαοφιλούς ομαδικού παιχνιδιού ανέκαθεν!

Στο ποδόσφαιρο!

Από όσο παλιά μπορώ να θυμάμαι, ποτέ το κράτος δεν ενοχλήθηκε από τους ακραίους και πολωτικού χαρακτήρα τίτλους των "αθλητικών" εφημερίδων. Ακόμα και την περίοδο που το πρωτάθλημα δεν ήταν επαγγελματικό!

Από την κραυγαλέα στήριξη και "ηρωποίηση" του ενός η του άλλου μαφιόζου μεγαλοπαράγοντα, ακόμη κι όταν ήταν υπόδικος, μέχρι τις στοχοποιήσεις προσώπων που οι απόψεις τους δεν εξυπηρετούσαν το αφεντικό!

Σοβαροί άνθρωποι με προοδευτική κατά τα άλλα κοινωνική θέση και δράση, κυκλοφορουσαν με μια τέτοια "αθλητική" εφημερίδα στη μασχάλη.

Οικονομική εξουσία, πολιτική, και "τύπος". Όλο το εξουσιαστικό πακέτο σε ένα παιχνίδι διαπλοκής στην πλάτη των φιλάθλων και των κάφρων οπαδών.

Χορός δισεκατομυρίων για τους παράγοντες σε μια περίοδο που η χώρα και ο λαός της βουλιάζουν στα χρέη!

Σήμερα και με όλο τον σεβασμό στους ποδοσφαιρόφιλους, διότι κι εγώ το αγαπώ αυτό το παιχνίδι που το εχω βιώσει στις αλάνες της Καλλιθέας, όποιος ασχολείται σοβαρά με το επαγγελματικό ποδόσφαιρο, είναι τουλάχιστον συμμέτοχος σε όλη αυτή την αθλιότητα.


Παρασκευή, 28 Απριλίου 2017

Είναι χρέος μας. Είναι τα παιδιά μας!

του Γιάννη Αθανασιάδη
 

"Έρευνα του Πανεπιστημίου Μακεδονίας έδειξε ότι το 76% των μαθητών θέλει να φύγει στο εξωτερικό, με το 44% εξ αυτών να δηλώνει ισχυρή πρόθεση για μόνιμο εκπατρισμό!!!

Στη μελέτη συμμετείχαν μαθητές ηλικίας 15-18 ετών από τη Θεσσαλονίκη".

Αναρωτιέμαι τι εμπειρία και πληροφόρηση από την ζωή στο εξωτερικό λέτε να έχει η συντριπτική πλειοψηφία από τα 15χρονα και τα 18χρονα της χώρας μας και από που?

Να τολμήσω σας πω εγώ?

Εκτός από τις ταινίες, τα σήριαλ και τα ψωνισμένα σταρλετάκια της τηλεόρασης, από πουθενά αλλού!

Κάποια (ελάχιστα) έχουν την οικονομική στήριξη ή δεσμούς από την οικογένεια και μπορεί να προσαρμοστούν.

Τα περισσότερα θα φύγουν με όνειρα για τον καπιταλιστικό παράδεισο και ένα μεγάλο μέρος από αυτά θα έχει την τύχη των εισαγόμενων από την πρώην ανατολική Ευρώπη τις παλιότερες εποχές.

Καταθλιπτικοί εμιγκρέδες με χιλιάδες μη συμβατές κοινωνικές αγκυλώσεις. Υπηρετικό και κατώτατο προσωπικό καθώς και λουμπεναριά της "εσπερίας". Περιφερόμενοι σκλάβοι, υποχείρια του κεφαλαίου, απεργοσπάστες στις διεκδικήσεις των εργαζόμενων της κάθε χώρας, συμμορίτες που θα σφάζονται για λίγα μάρκα. Αυτό θα είναι το μέλλον για τα δύστυχα αυτά Ελληνόπουλα.

Και μη γυρίσει κανείς να μου πει πως επειδή (συγκυριακά) πρόκοψε αυτός, το ίδιο θα ισχύσει για όλους.Έχω προσωπικές εμπειρίες και μαρτυρίες γι αυτό.

Ποιός είναι όμως ο υπεύθυνος για αυτήν την πλάνη που έχει ενδημήσει στις καρδούλες των νέων μας?

Πρώτα από όλους ΕΓΩ και κάθε εγώ, με το παράδειγμα μου!

Που όλα αυτά τα χρόνια κοιτούσα την δουλειά μου και θεωρούσα ότι είναι αυτονόητη η πρόοδος και η ευημερία, χωρίς την συμμετοχή μου στα κοινά.

Δούλευα για τα φράγκα και δεν έδινα σημασία στην κοινωνική και ηθική παιδεία του παιδιού μου.

Θεωρούσα δεδομένη την πατρίδα μου, οπότε μπορούσα να την βρίζω και να την κατηγορώ. Να φλερτάρω με την αλλοδαπή εκ του ασφαλούς και να την εκθειάζω.

Έβλεπα τους τουρίστες γελαστούς και φιλικούς (πως αλλιώς θα είναι άλλωστε ένας άνθρωπος που κάνει διακοπές στον παράδεισο Ελλάδα), και νόμιζα ότι καλοπερνούν στην χώρα τους και στις δουλειές τους.

Γενικά άφησα να γεμίζει με τηλεοπτική σαβούρα και σκουπίδια το μυαλό του παιδιού μου, που έμμεσα ο ίδιος το "έσπρωξα" να βλέπει, χωρίς να αντιδρώ!

Πρότυπα Τζούλιας, Καλομοίρας, Κωστόπουλου, Μύκονου και πολιτικών νεολαιών σε σκυλάδικα, κλπ, περνούσαν στο ντούκου.

Αν θέλουμε να είμαστε ειλικρινείς αυτή η γενιά έχει κάθε δικαίωμα να μας φτύσει.

Τώρα όμως τι γίνεται?

Μια ύστατη προσπάθεια να διορθώσουμε την πατρίδα μας όπως την καταντήσαμε είναι να δώσουμε πρώτοι εμείς οι παλιότεροι τον αγώνα για ένα νέο ξεκίνημα. Είναι χρέος μας να γκρεμίσουμε ότι παλιό και σάπιο χτίζαμε τόσα χρόνια.

Και μόνο αν είμαστε ειλικρινείς θα γίνει με την βοήθεια των νέων αφού ουσιαστικά είναι δικό τους το μέλλον.

Ευθύνη μας είναι να τους πούμε εμπράκτως, πως οι λαοί ευημερούν και σπάνε την σκλαβιά τους, όταν μένουν και δίνουν την μάχη κι όχι όταν ανταλλάσσουν την σκλαβιά τους με μια νέα "καλύτερη" σκλαβιά!

Είναι χρέος μας. Είναι τα παιδιά μας!

Η κλεψύδρα αδειάζει.

Γιάννης Αθανασιάδης

Γιάννης Αθανασιάδης
Αγωνίζομαι για την απελευθέρωση και την ευημερία της πατρίδας μου. Πιστεύω στην αυτοδιάθεση των λαών και την ειρηνική συνύπαρξη και αυτονομία των ανθρωπίνων κοινοτήτων. «ΘΕΛΟΥΜΕ ΕΛΕΥΘΕΡΗ ΕΜΕΙΣ ΠΑΤΡΙΔΑ ΚΑΙ ΠΑΝΑΝΘΡΩΠΙΝΗ ΤΗΝ ΛΕΥΤΕΡΙΑ»